හිතක විකසිත වන,
ආදරණීය පැතුම්...
සිතට සතුටත්,
නෙතට කදුලත්,
මුසුවෙමින්....
ගංගාවක් මෙන් ගලා බසින,
ජීවිතය ජීවත් කරවීමට....
වෙර දරන,
එක් බලාපොරොත්තුවක් මෙනි....
මේ දවස් වල හරිම වැස්ස, කෙයි වෙලෙත් චුරු චුරු ගගා වහිනවා. ඉතින් ඔන්න මේ වැස්සෙම උණු උණු නිව්ස් එකක් ආවා මලිතිගෙ කැම්පස් එක වහනවා කියලා. මලිතිලාගෙ යාලුවන්ටත් පුදුම තරම් සතුටුයි ඉතින්. ගෙදර යන්න පාරට යන අතර මගදි තමා මලිතිට ආරංචි වුනේ කැම්පස් එක ආසන්නයේම නගරයකට ගංවතුර තත්වයක් ඇති වෙලා කියලා.
එවෙලෙනම් මලිති බය වුනා පොඩ්ක් විතර, මොකද කියනවනම් බස් නැති වුනොත් කියලා. ටික වෙලාවකින් බස් එකක් නම් ආවා. නැගලා ටිකක් දුර යනකොට , මිනිස්සු එහාට මෙහාට කලබලයකින් වාගේ දුවනවා දැක්කා. වාහන තද බදයකුත් තිබුණා. වට පිට විපරම් කරලා බැලුවා මොකද්ද මෙතන වෙන්නෙ කියලා. එවෙලේ තමයි මං දැක්කෙ අපේ බස් එක අඩි 3ක් විතර වතුරෙ තමයි තිබුණෙ.
ඒත් එක්කම වගේ ගැහැණු කෙනෙක් “අපේ ගෙවල් සේරම ඉවරයි, ඔක්කෝම විනාස වුනා…….” කියාගෙන බස් එකට ගොඩ වුණා. මිනිස්සු කොච්චර දුක් මහන්සිවෙලාද ගෙවල් දොරවල් හදාගෙන ජීවිතේ ගැට ගහගන්න ඇත්තේ, එක මොහතකින් ඒ හැමදේම තමන්ගේ ඇස් ඉදිරියේම වතුරට ගහගෙන යනවා දකිද්දි, ඒ හිත්වලට මොනතරම් දුකක් වේදනාවක් දැනෙනවා ඇද්ද…..
මේ මලිති දැකපු දේවල්, ඒත් හැමදාම අහන්න ලැබෙන දේවල් කොයිතරම් කියෙනවද. නායයෑම නිසා ගෙයක් විනාශ වෙලා ගෙදර හිටපු කීපදෙනෙකුත් යටවෙලා තිබුනා. මේ වගේ අනතුරුදායක තත්වයන් නිසා රටේ ජනජීවිතය එහෙම පිටින්ම අඩාල වෙලා. දෛනික ජිවිතවලටත් ලොකු තර්ජනයක් වෙලා තියෙන්නෙ. දැනට, ජිවිත හානි වගේම බොහෝ පිරිසක් අවතැන් වෙලා, ඒ වගේම ඔවුන්ට උන් හිටි තැන්, පවුලේ සාමාජිකයන් අහිමි වෙලා තියෙනවා.
මේ තරම් අපේ ජිවිත වලට මිතුරු පරිසර සම්පත්, හතුරෙක් වෙලා ඉන්න හිටින්න තිබුණු තැන් නැති කරන්න තරම් නපුරු වෙලා….මේ හැම දේටම වග කියන්න ඕනෙත් මිනිස්සුම තමා. මිනිස්සුන්ට ජිවත් වෙලා ඉන්න හුස්මක් ලැබෙන මේ ගස් කොළ වලින් කියලා දැන දැනම , කැළෑ එළි කරන්නෙත්, ගංගා වැව් වලින් වැලි ගොඩ දාන්නෙත්, තමන්ගේ බඩ කට පුරව ගන්න. මිනිස්සු හුගාක් ආත්මාර්තකාමී වෙලා. මේ වගේ ක්‍රියාවන් නිසා පරිසරයට විශාල හානියක් සිද්ද වෙනවා කියලා හිතන්න තරම්වත් හැකියාවක් සමහර මිනිස්සුන්ට නැති එක ගැන මලිතිට නම් දුකයි.
සුළු පිරිසකගේ මේ වගේ නොහොබිනා ක්‍රියා නිසා මුළුමහත් සත්වයාටම සොබාදහමෙන් දඩුවම් විදින්න කාලේ ඇවිත් කියලයි මටනම් හිතෙන්නෙ. කොයිතරම් නායයෑම්, ජල ගැලීම් නිසා දවසකට මිනිස්සු කීදෙනෙක් නම් විපතට පත් වෙනවද? මොළයක් නැති සුළු පිරිසකගේ වැරදි නිසා අහිංසක මිනිස්සු විශාල පිරිසක් ඒවට වන්දි ගෙවනවා. දැන් පරිසරයට වෙන හානි උහුල ගන්න බැරුව, ස්වභාවධර්මයා අපිට අකීකරු වෙලා තියෙන්නෙ. ස්වභාවධර්මයා දඩුවම් කරන්නේ තරාතිරම බලලා නෙමේ පොදු සත්වයාටම…… මිනිස්සුනම් කොහොම හරි අනුන්ගෙ උදව්වෙන් හරි බේරේවි. එත් අහිංසක සත්තු කී දාහක් මේ වන විට විපතට පත්වෙලා ඇද්ද? අපි පරිසරයට හිතකාමී විදියට සම්පත් පරිබෝජනය කරලා….අනාගත පරපුර වෙනුවෙනුත් මේ මිහිපිට යමක් ඉතිරි කරලා තිබුනොත්, ස්වභාවධර්මයා අපිව ආරක්ෂාකරනවා නියතයි.
මේ වෙලාවෙ අපට කරන්න පුළුවන් වටිනම දේ තමයි විපතට පත් වී අසරණ වුණු අයට පුළුවන් හැම විදියටම අපි උදව් කරන එක. වියළි ආහාර, පානීය ජලය, ඇදුම්, දත් බුරුසු, සබන් වැනි අත්‍යවශ්‍ය දේවල් ඔවුනට ලබා දිම අපි හැමගේම යුතුකමක් වගේම වගකීමක්. ඒ වගේම ලොකු පිනක්.
(තව දෙයක්, අදුම් පරිත්‍යාග කරනවානම් හැකි සෑම විටම ඔවුනට අලුත් ඇදුම් පමණක් ලබා දීමට හැකිනම් එය වඩාත් සුදුසුයි කියල තමයි මලිතිට නම් හිතෙන්නෙ.)
වර්ග කිරීම්
මලිතිගෙ කතා
4
අදහස්
ඔන්න යාලුවනේ 2010 වසරෙ අවසානයේදීම, ලියන අවසාන බ්ලොග් ලිපිය ලියන්න තමා මගේ සූදානම…..
2010 ආරම්භයේ පටන් අද වනතුරු මගේ ජීවිතේ වටිනාම සිදුවීම් කිහිපයක්ම තියෙනවා.ඒ හැමදේම මගේ අනාගතේට හුගාක් වටින දේවල්, ඒ වගේම මට සතුටු වෙන්න පුලුවන් අනාගතේ තීරණය කරන වි‍‍ශේෂ සිදුවීම් කීපයකුත් තියෙනවා.
ඉතින් යාලුවනේ,,,,
උදාවන 2011 අලුත් අවුරුද්දට පියනගන්න ඉන්න මගේ බ්ලොග් මිතුරු මිතුරියන් හැමෝටම සිනහවෙන් පිරුන බලාපොරොත්තු ඉටුවන සුභ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා කියලා පුංචි මලිති එක සිතින්ම ප්‍රාර්ථනා කරනවා…….
එහෙනම් අලුත් අවුරුද්දෙදි නැවත හමුවෙන්න හිතාගෙන, පරණ අවුරුද්දට සමු දෙන්නම්…...
නෙතේ කදුලැලි,
අදුරේ සගවා,,,
හිරු නැගෙන විට සිනහ වෙන හැටි,
ලොවට පෙනෙන්ට……
සෙනෙහෙ උතුරන සිතක අරුමය,
සිහිවෙයි මතක සේයාවන්……
දග කළ සිත් පොඩිය ගසාගෙන ගියද සුළගට,
ඉතිරිව ඇත සිත නුඹ ළගයි…….
බලාපොරොත්තු පොදි බැදගෙන,
දෑසේ කදුලු සගවාගෙන,
බලා සිටිමි පවසන තුරු සිතේ ඇති ආදර හැගුමන්……
Subscribe to:
Posts (Atom)
